زندگیمو خودم خراب کردم چون خیلی مطمئن بودم که همدمی انتخاب کرده ام تا اخرش پای من میمونه اما اشتباه کردم رفت منو تنها گذاشت و خودش رو مدیون نمیدونه شاید خانواده ام مقصر بودن اما چرا تو تحمل نکردی؟؟؟ من واقعا نابود شدم الان شدم یک شخص بدون هدف و مریض شدم و لحظه های بدی را میگذرانم کسی نمیداند من چه مرگمه شاید از نظرش من یک شخصیت بی تفاوت و بی مسئولیت بودم و کاری نمیکردم اما منو ندیداگر دیده بود

کاش ای تنها امید زندگی میتوانستم فراموشت کنم...

یا شبی چون آتش سوزان دل ، در مزار سینه خاموشت کنم....

کاش چون خوب گران از دیده ام ، نیمه شب ها یاد رویت می گریخت....

مرغ دل افسرده حال و خسته پر ، از دیار آرزویت می گریخت...